Ga direct terug.
Dit is een gevaarlijk sprookje.
Een verschrikkelijk wreed sprookje.
Ga terug, het kan nog.
Oké dan, u leest verder.
Zelf weten, eigen schuld dikke bult.
Normaal gaan sprookjes over prinsen en prinsessen.
Over kabouters, feeën en lieve dieren in het bos.
Wat? En de reuzen, heksen, trollen, draken, wolven, moord en doodslag dan?
U heeft helemaal gelijk, bijna vergeten.
Maar het eindigt altijd goed, nooit wreed.
Dit sprookje wel. Het eindigt vreselijk.
Het gaat over een slager met een mes.
Een verschrikkelijk groot mes, vlijmscherp.
En over een hakbijl. Zo’n grote lompe.
Ik laat u niet verder in spanning.
Spring gelijk naar de slotzin.
Intro en middenstuk zijn te wreed.
Daar liggen ze op tafel, zes vingers.
Toch doorgelezen. 🙂
De spanning mooi opgebouwd, Mien.
Dat het maar zes vingers zijn, fascineert me,
@Mien: knap.
En @Nel: ik denk dat ik niet wil weten wat er met de vier overige vingers is gebeurd.
Tiramisu ….
Heel spannend, natuurlijk doorgelezen! Zucht, wat een ontknoping 😉
Wat werkt dat toch eigenaardig: als je zegt: ‘ga terug’ lees ik juist door. En bij dat ik dat gedaan heb. Een mooi opgebouwd gedicht. (typ ik nog met mijn tien vingers)
Oh en bedankt Levja, Tiramisu zal nooit meer hetzelfde zijn, hihi
lange vingers!