Kleine kinderen die met een winkelwagentje door een drukke supermarkt willen, en dus moeten lopen.
Een kibbelend echtpaar wil geen boodschappen doen, maar moet wel.
De muzikant voor de deur staat bijna letterlijk naast zijn versleten schoenen. Op de grond een hoed met meer stuivers dan munten van een euro. Ernaast ligt zijn trouwe hond die niet weet dat het lot van zijn baasje ook zijn lot is.
Een man die denkt dat hij niet moet maar wil drinken, loopt met een doos dure wijn voorbij, gooit een paar munten in de hoed en zegt: ‘Geen drank voor kopen.’
De muzikant geeft zijn hond een bakje water en opent een blikje bier. Hij moet wel, of hij wil of niet.


Heel, heel goed stukje @Han
@Levja. Hartelijk dank! PS Op je andere ‘reactie’, zeer indrukwekkend, kom ik z.s.m. terug.
Graag gedaan en graag @Han
@Levja. Komt voor elkaar!
Pijnlijk. Ik vind het altijd lastig om met arme mensen, of het nou bedelaars, zwervers of arme straatmuzikanten zijn, om te gaan. Je zet me aan het denken. Mooi stukje.
@ Joel. Dank je. Inderdaad, heel lastig.
Die laatste drie regels vind ik echt goed. Vooral de tegenstelling van de man met de dure wijn en het beeld dat hij van zichzelf heeft tegenover de muzikant met de hond. 🙂
Het hele stukje is dat eigenlijk ook.
@Levja. Het lukt mij helaas niet je te beantwoorden. Krijg de e-mail terug…?
@Han: vreemd! ‘k Zet nogmaals in inbox.
@Levja. Nogmaals geprobeerd!
ballade voor de kleine man