Jij en ik. Geen beschutting anders dan wijzelf. Ik voel de zwoele avondbries. We zitten hier, we zijn er nog. Dat moet voldoende zijn als je niet te veel verwacht en alles krijgt.
Je mooie jurk, met die lange split, meer opwindend dan naakt eronder.
Je knippert met je ogen, je lange wimpers, ze zijn echt, zo echt als wij nu.
Je zegt ‘lekker’ als je een hapje neemt van je carpaccio. Ik zeg ‘fijn, ’ en meen het als nooit tevoren. We houden hand in hand het moment vast, zonder het te benoemen.
‘Alles naar wens?’ wordt er gevraagd. ‘Ja,’ zeg ik. ‘Het kan niet beter.’
‘Alleen koffie.’ Het dessert zien we bij kaarslicht in elkaars ogen. Jij en ik!
« Haddock schuttingtaal
Dag bij de kaninefaten »
« Haddock schuttingtaal Dag bij de kaninefaten »
Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Jij en ik! (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Haddock schuttingtaal Dag bij de kaninefaten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zwoel zoals zwoel hoort te zijn.
Levja. Dank je hartelijk!
Han in romantische sferen!
Ewald, altijd! Haha. Maar… misschien komt er een vervolg op dit stukje.
Mooi romantisch stukje, Han.
@Marlies. Hartelijk dank.
Aha! Nu wel gelezen dus. Ja, mannen komen van Mars en vrouwen van Venus (lees: ze zien vaak de dingen in een heel ander perspectief!) 😉
Ingrid, dank je! Ja, helaas wel.
Maar als men meer/beter zou communiceren en bij twijfel zou vragen hoe de ander(e sekse) iets bedoeld, komt men een heel stuk verder 🙂
Ingrid, kortom, het klinkt theatraal, geven en nemen. Praten, maar vooral luisteren. dank voor je moeite.
Graag gedaan. Uiteraard, dat geldt voor beiden 🙂