Twee laboranten zitten op hun hurken voor de gammele schutting van Sanne’s oma.
‘Weet je zeker…?’
‘Lucas, alsjeblieft. Dat meisje moet iets met de verdwijning van onze blauwtjes te maken hebben. Ze zat ons zowat uit te lachen!’
‘Iris, kijk! Daar komt ze aan.’
Iris volgt Sanne met haar ogen. Ze heeft iets bij zich, een doosje lijkt het. Sanne gaat op haar hurken bij een poppenhuis zitten. Ze zet het doosje ernaast. Van lego, ziet Iris, er zit een deur in.
Langzaam loopt Sanne een eindje weg en gaat zitten.
‘Krijg nou wat!’ Lucas stoot Iris aan.
Drie blauwtjes lopen vanuit het poppenhuis naar het doosje. Een opent de deur.
Iris kijkt Lucas triomfantelijk aan. ‘Geloof je me nu?’


Heb je het aantal afleveringen geteld, Marlies? Omdat je steeds een andere titel hebt, is het moeilijk bij te houden.
Jazeker. Ik heb ze allemaal in een apart mapje op mijn computer. Dit was nummer 17.
Oké, weten we weer precies waar we aan toe zijn!
Daarom dus!!! Ben ik hier zo dol op.
Heerlijk weer Marlies!
@Levja en @Katie dank je!
Ik heb n.a.v. de eerdere reacties even gezocht in je eerdere stukjes en begrijp nu wat je met de blauwtjes bedoelt. Beeldend!
@Marlies. Gewoon heel leuk maakt het bijzonder!
Dank je, Han en Alice.
Leuk weer, Marlies, ik volg de avonturen van de Blauwtjes op de voet
En alweer leuk, Marlies.
<3
Irma en Nel, dank!
Ik vind het zelf ook erg leuk om te schrijven, omdat ik vaak niet weet wat het vervolg zal zijn. Soms kom ik op een idee door het themawoord, zoals nu. Een andere keer weet ik wel een paar verhaaltjes vooruit wat er zal gaan gebeuren. Ik heb nog nooit op deze manier een feuilleton geschreven. Aanrader!
Een feuilleton zoals het, hier op 120w.nl, bedoeld is. Regelmatig een vervolg over de belevenissen van de blauwtjes, zonder dat er direct (veel) voorkennis van de eerdere stukjes nodig is. Knap Marlies!
Bedankt voor het compliment, Mathijs.
leuk spannend stukje Marlies!