‘Zonder ruggenprik zou je geen zin tot een goed eind kunnen brengen,’ zegt de verpleegkundige opgewekt, terwijl hij mijn bed door de gangen manoeuvreert van de medium care naar de afdeling cardiologie. Er is geen plek op de afdeling traumachirurgie.
Er zijn strikte protocollen. De pomp die de spuit aanstuurt en zo langzaam de vloeistof mijn lijf indruppelt, blijft achter.
‘Ik ga even op zoek naar een nieuwe pomp, die hebben we hier niet standaard.’
Na een uur is hij nog niet terug. De alarmknop hangt buiten mijn bereik.
Het afgescheurde stripje met de morfinepil lonkt aan mijn voeteneind. Iedere beweging is teveel.
Mijn hoofd tolt. Ik fluister zo lang mogelijke zinnen en telkens hoop ik op een goed eind.
« Niet beter
De man met de fez »
« Niet beter De man met de fez »
Mensen
Zin geven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Niet beter De man met de fez »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Van titel tot laatste punt mooi.
Prachtig, Hadeke!
Dank Nel en Levja. Dit keer eens een waar gebeurd verhaal. ðŸ™
In aansluiting hierop is mijn meer dan 120 woorden verhaal uit de oude doos, misschien ook lezenswaard. Zeker voor kattenliefhebbers. 😉
https://hadeke.wordpress.com/2014/02/23/verbazing/
Ha Hadeke:goed verhaal, goed idee ook. Het ware verhaal achter de 120. Overigens kan ik me dit, geloof ik, nog herinneren. Het was vlak voor een soort festival in Brabant, georganiseerd door Mas Papo. Die zie ik hier overigens nooit meer.
Klopt Levja. Nu ik toch aan het linken ben, daar ging deze 120er over. Geschreven op de dag van de aanrijding zelf: https://120w.nl/2014/no-puedo-mas/
Mas mag van mij inderdaad weer eens verschijnen (en met hem nog wat meer die ik de laatste tijd niet meer zie.)
@Hadeke: Ja, dit stond me nog voor de geest. En ja, ik mis ook een paar prominente vaste schrijvers hier. Ook ik heb een jaartje geschitterd door afwezigheid en is best lekker. Ook leuk weer nieuwe te ‘ontdekken’.