Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Mensen

Niet beter

28 april 2016 | 120w | Lisette | 3 |

Mijn buurman was heel erg ziek. Hij was aan het doodgaan, vertelde mijn ouders. Ik was een jaar of tien, en vond het indrukwekkend eng. Ze vertelden dat hij een morfinepompje kreeg.
Morfine hoorde dus bij doodgaan. Brrr, naar.

Veel later kwam ik het goedje weer tegen, toen mijn moeder in slaap geholpen werd, om nooit meer wakker te worden. De morfine maakte haar pijn in die laatste dagen draaglijker, ons verdriet bleef enorm. Gemengde gevoelens.

En onlangs was ik zelf aan de beurt. Een schouder uit de kom doet flink zeer, en het wachten op de dokter duurt altijd lang. Een broeder bood me morfine aan. De dosis was laag, en de pijn ging er dwars doorheen. Stom spul.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »