Ik kijk naar de roerloze bult aan het voeteneinde. ‘Ik voel mijn voeten niet’ zeg ik tegen de persoon die aan mijn bed staat. Er wordt niet gereageerd. Kan ik wel praten? Heb ik mijn mond wel open gedaan net of dacht ik het alleen maar. Waar is die jongedame opeens. Ben ik net wakker? Nee, ik ben helemaal niet in slaap geweest, ik ben erbij geweest, waar is Daniel, oh, ik zie hem. Wat is het zwaar om mijn hoofd te draaien, nog een keer en ik val flauw. Geen kracht, dronken, moe, wil wakker blijven. ‘Als je pijn hebt, moet je het zeggen, dan kun je er nog een krijgen’ zegt een dame die naar een pilletje wijst.
« Zuster Morfine
In een roes »
« Zuster Morfine In een roes »
Communicatie, Familie, Mensen
Morfine
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Valerie Bos of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Zuster Morfine In een roes »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Gelukkig ben je er goed uitgekomen, Valerie!
Mooi van binnenuit beschreven, Valerie.
~kijk~ dit zijn dus de ervaringen.
Hoi Valerie. Mooi, de verwarring van de hp.
Dank voor jullie reacties. Ik heb al meerdere stukjes gelezen waarin de uitwerking van het medicijn komische taferelen veroorzaakte. Ik wou dat ik dat had gehad, nee, ik vond het verschrikkelijk. De volgende dosis heb ik laten halveren en ingenomen vlak voor het slapen gaan. De dosis die ik daarna nog mocht hebben heb ik afgeslagen. Liever pijn. 😉
De uitwerking is inderdaad niet altijd hetzelfde.
Mooi geschreven!