Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Mensen

In een roes

25 april 2016 | 120w | Ostinato | 6 |

Heerlijk spul, morfine. Ik druk nog eens op de knop. De warmte vloeit weldadig door de ruïne van mijn lichaam. Prompt krijg ik een lachstuip om al die sippe koppen om mijn bed. Ik maak er een grapje van.
“Kanker toch allemaal op!”
Ik besterf het bijna als de jongste begint te huilen.
“Geintje! Dood gaan we allemaal.”
Nu grienen de anderen ook. Het bevalt me niet, al dat emotionele gedoe. Ik druk als een malloot op de knop van de morfinepomp, maar die piept alleen maar. Wat is er met dat kreng? Ah, daar komt de zuster al. Ik hou de pomp omhoog.
“Hij doet het niet. Ik wil meer.”
Ze schudt haar hoofd en zegt: “Het is tijd.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ostinato of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »