Heerlijk spul, morfine. Ik druk nog eens op de knop. De warmte vloeit weldadig door de ruïne van mijn lichaam. Prompt krijg ik een lachstuip om al die sippe koppen om mijn bed. Ik maak er een grapje van.
“Kanker toch allemaal op!”
Ik besterf het bijna als de jongste begint te huilen.
“Geintje! Dood gaan we allemaal.”
Nu grienen de anderen ook. Het bevalt me niet, al dat emotionele gedoe. Ik druk als een malloot op de knop van de morfinepomp, maar die piept alleen maar. Wat is er met dat kreng? Ah, daar komt de zuster al. Ik hou de pomp omhoog.
“Hij doet het niet. Ik wil meer.”
Ze schudt haar hoofd en zegt: “Het is tijd.”
« Morfine
Genoeg »
« Morfine Genoeg »
Familie, Fictie, Mensen
In een roes
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ostinato of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Morfine Genoeg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hè, gelukkig. Reageerde ik niet alleen mallotig op morfine
Wat een heerlijke frisse en tegendraadse benadering, Ostinato.
Geen spoor van sentimentaliteit.
Echte zwartgallige humor en je kan het HP niet kwalijk nemen onder deze omstandigheden.
‘Hij doe het niet. Ik wil meer.’ Sterk!
Zwarte humor verlicht soms nog meer dan morfine. Mooi stukje, Ostinato
@Levja Morfine kan mensen rare dingen laten zien en doen. Dank voor je reactie.
@Nel: dat was precies het idee. Dankjewel.
@nyceway: Het is vooral de morfine die praat 🙂
@Matthijs: Dankjewel
Grappig stukje 🙂
Sterk stukje met mooie woordspelingen.