Dames en heren, would-be schrijvers en anderen, komma- en muggenneukers. Ik moet er van af. Ooit sukkelde ik op die zo beperkte 120w. Tjonge! Goede oefening. Ik leerde enkel de essentie op papier te zetten. Elk woord afwegen. Letter per letter.
Jullie gaan me afbreken en –branden. Maar toch, denk er eens over na… 120w is een praatbarak. Ons kent ons, geven elkaar een pluimpje en vooral: we zijn goed bezig…
Nee! Schrijven is vechten met je pen, met elke letter en met elke vrouw (of elke man)! Schrijven is hard werken, niet gauw gauw iets uit je mauw schudden, knokken. Schrijven is vooral niet elkaars mauw strelen. En misschien, heel misschien eindig je in Knokke.
Maar da’s niet belangrijk!

Schrijven is inderdaad meer dan strelen. Eens.
En mauw is mouw! Of brand je me nu af?
Bij je laatste drie stukjes lijkt het erop dat je jezelf hartjes zit te geven. Sommige verschijnen zelfs binnen twee seconden nadat je je stukje hebt geplaatst. Zielig!
En ‘van af’ is ‘vanaf’.
@ Ewald: lees je mijn stukjes toch zo kritisch? Raar! Nee, ik zit niet in een ivoren toren, nee, ik schijf niet in diezelfde toren, ja, ik schrijf veel schrijffouten. Heel veel. Da’s plus.
En Hartjes? Schrijven we voor hartjes? Jongen toch!
Voor wie twijfelt: ik weet amper hoe dat hartjesgedoe werkt.
Lastig stukje. Column of toch meer voor het forum? Komma- en muggenneukers, die elkaar pluimen geven? Ik lees veel tegenstrijdigheden.
Een masochistische inslag, een bijna wensdenken: Jullie gaan me afbreken en -branden?
Ons kent ons? Nou, nee, ik niet. Hoeft ook niet. Waardering des te meer.
Schrijven is hard werken. Jazeker. Hulde voor die opmerking!
Maar waarom dan dat eind?
Nee, buitenboek, zelfs met dit stuk kan je beter. Brandt ons af of beur ons op, maar laat ons niet in verwarring, gelijk wij u niet in verwarring willen laten. 😉
Verdorie Hadeke, ik moet en ga diep nadenken over het juiste antwoord. Maar jij kan wel schrijven… En daar gaat het op 120w toch om. Vergis ik me?
Punt is: jij kan het ook.
Laat je niet teveel leiden door de ander. Doe alleen wat met de dingen waar je wat aan hebt en waardeer wat je werkelijk waardeert.
In 120 woorden, moet je denk ik op 1 thema focussen. In bovenstaand stuk zou je er juist voor kunnen kiezen om ‘ons’ zo af te branden, dat het leuk wordt om te lezen en inhoudelijk genoeg om over na te denken.
Buitenboek, ik heb je stukje gelezen. Hadeke heeft het prima verwoord; daaraan heb ik weinig toe te voegen.
Wellicht ter overweging: je kunt in het ‘Kabinet’ bij reactie voorkeuren aanvinken dat je alleen inhoudelijke reacties wilt (of zelfs geen reacties)
Zelf kies ik daar niet voor, laat me graag corrigeren, maar ik zal het respecteren.
Goh. Laat je niet oppakken door het vrije woord. Vond het geen heel interessant stuk overigens.
Maar Hadeke toch, Is dat geen belangrijk onderdeel van schrijven? Aanzetten tot denken.Zonder meer.
Daarover verschillen we geheel niet van mening. 🙂