‘Ik heb per ongeluk een fout gemaakt, meneer.’
‘Het moet er nog bij komen dat u het expres heeft gedaan. U kent de procedure: met een rode pen en liniaal een kruis door het antwoord, en er achter “Fout” schrijven. Zonder uitroepteken, want daar heb ik een hekel aan.’
‘Maar, eh… ik heb geen rode pen, meneer.’
‘Hier, maar ik moet ‘m wel terug.’
‘Zit u hier nu nog? Wat zoekt u?’
‘Het dopje van uw pen, meneer.’
‘Jongeman, dopjes zat. Ik heb zojuist uw toets nagekeken. Wat denkt u…? Een acht! Ziet u nu wel, als u maar niet de kantjes ervan afloopt…’
Ik loop snel de gang op. Normaal gesproken ben ik blij met een goed cijfer. Etter!
De frustratie (en terecht) spat ervanaf, Han.
Een geniepige vorm van wreedheid, brrr
Hartje voor de getroffen leerling.
‘k Maak nog steeds fouten en ik ben daar blij mee.
@Han, @Nel, misschien zijn dit soort lieden vroeger zelf veel gepest en halen zij op deze manier hun gram. Zo niet, dan zijn het geboren rotzakken. <3
Wat een etter, die docent!
@Nel, Ewald, Levja, Marlies. Het was een christelijke leraar die de kat in het donker kneep: machtsmisbruik waar hij van genoot, en hij niet alleen. Hoewel ik niet kerkelijk gelovig ben, zaten mijn zuster en ik op een christelijke school omdat die dicht bij huis was. Ik wil absoluut niet schofferen en zeggen dat dat op iedere christelijke school zo was of is!
@Han, zulke leraren kun je op ieder soort school tegenkomen.
@Marlies. Ja dat kan. Ook op openbare scholen kon dat zo zijn gegaan in die tijd. Ik spreek vanuit mijn ervaring natuurlijk en van die van vrienden en vriendinnen die op andere scholen zaten.