Pieter is een aardige man. Als je met Pieter ruzie krijgt dan ligt dat aan jou.
In zijn bovenste bureaulaatje – voor de pennen en paperclips – bewaart hij een lancet waarmee hij zijn appel schilt, de enveloppen openmaakt en de velletjes van zijn handen schraapt.
Zijn vrouw belt ettelijke keren per dag en maakt ruzie met hem waarbij hij ijzig kalm blijft. ‘Ach, meiske, maak je niet zo druk. Dat bespreken we vanavond wel.’ Als hij ophangt vertrekt zijn gezicht en steekt hij het lancet krachtig in zijn bureaublad.
’s Middags gaat hij kalm naar huis: ‘Groetjes…’
De volgende dag komt hij niet opdagen wegens droevige familieomstandigheden: zijn vrouw heeft haar polsen doorgesneden.
Niemand durft in het bovenste laatje te kijken…
« Onbegrijpelijk
Bang »
« Onbegrijpelijk Bang »
Communicatie, Familie, Fictie
Pieter deel 1
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
27 reacties
Reageren
« Onbegrijpelijk Bang »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi verhaal, @Han, maar die laatste zin vind ik jammer. Als je die schrapt wordt het verhaal sterker.
Marlies, ik heb diverse variaties. Deze vond ik juist het beste omdat ik de uitkomst in het midden laat.
Ja, als ingehouden woede eruit komt… De laatste zin mag van mij ook sterker of juist vager.
Levja, dank je. Volgens mij is die zin juist vaag en drukt alleen maar wantrouwen uit.
De ik-persoon ontnuchtert mij dus. Maar wie ben ik?
Levja, de ik is een collega. Dat zou kunnen…
Han, je laat het aardig open, al heb ik zo mijn gedachten natuurlijk.
@Marlies,@Han: als je de laatste zin zou weglaten heb je een meer afgewerkt geheel. Als je alles laat staan zoals het er nu staat, wil je gewoon weten wat er in dat bovenste laatje zit. Dat doen ze ook in soaps.
Dus @Han: ik wil het weten! Er moet gewoon een vervolg op komen!
(De ik is waarschijnlijk een poetsvrouw of een koffiedame.)
@Han, zonder de laatste zin laat het de uitkomst ook in het midden. Daarom vind ik het mooier zonder. Nu wordt je als lezer toch in de richting geduwd van: zou Pieter het gedaan hebben? Snap je? Juist zonder die laatste zin kan het van alles zijn, maar heb je evengoed het idee dat Pieter misschien…
@Han, @Marlies: de uitkomst blijft hetzelfde, met of zonder laatste zin. Maar met in te zoomen op het laatje creëer je een cliffhanger voor een vervolg. En de week is nog jong…
@Nel, ik zie geen cliffhanger en geen vervolg. Voor mij is de uitkomst duidelijk. Dat is juist het mooie van dit verhaal. Je weet wat er gebeurd is, maar het wordt niet gezegd. (Behalve dan dat er nog eens extra op gewezen wordt door die laatste zin, die ik daardoor nog steeds jammer vind.)
@Marlies, Nele: leuk dat zo’n klein stukje zoveel discussie teweeg kan brengen.
Dank jullie hartelijk voor het denken. Ik denk verder…
@Marlies, Nele, Levja. Laatste zin aangepast. Deel 2 wordt toegevoegd.
En nu ga ik met spannende gedachten slapen @Ewald. Goed gedaan!!!!
@Han: door die laatste zin te veranderen heb je er weer een ander verhaal van gemaakt. 🙂
Het komt me nu voor dat Pieter werkt in een bedrijf waar iedereen op een open en hartelijke manier met elkaar omgaat. Zo open zelfs dat iedereen het heel normaal vindt dat de bureau-laatjes voor iedereen toegankelijk zijn.
Mijn excuses @Han. Doordat iedereen met het bovenste laatje aan de haal ging, haalde ik namen door elkaar. Ik vind je laatste zin heel oké, Han.
@Levja, dank je hartelijk op deze droeve dag.
Inderdaad (weer) een trieste en droevige dag @Han
Wat een waanzin steeds.
@Nele. Mijn ervaring is dat bureaus zelden of nooit worden afgesloten. Behalve dan het bureau waar geld in zit, bv. voor de koffie, verjaardagen…
Ik vind deze laatste zin mooier dan de vorige. Maar moet het niet ‘durft’ zijn? Je gaat opeens van tt naar vt, dat is niet mooi.
@Marlies, zie mijn uitleg aan Ewald. De o.v.t. is vanuit het perspectief van nu, achteraf. Beschouwend dus.
OK, ik begrijp het nu.
Marlies, je hoeft het niet met me eens te zijn hoor. Misschien pas ik het nog aan, gezien de kritieken. Bedankt voor je meedenken!
Genoten van het verhaaltje en van de reacties…
Irma, hartelijk dank!
Broeder Maas,
Spannend verhaal! Jammer dat er in de titel deel 1 achter staat.
@VmetdeVork. Tja, als er ook een deel 2 is, lijkt me dat toch logisch? Of niet?