We kenden elkaar nog niet zo heel lang. Allebei al dertig, en wat butsen opgelopen uit eerdere relaties. Al hadden we zeeën van tijd met elkaar, toch maakten we graag extra ruimte vrij.
En zo wandelden we elke maand wel een weekend.
De formule was hetzelfde: op pad, de hele dag in de benen, ’s avonds een simpel patatje, en op de hotelkamer champagne en lekkers.
We liepen door heidevlaktes, in bossen en zagen rivieren die nog echt meanderen.
Gewoon, in Nederland, gewoon met elkaar.
We zijn die ruimte kwijt geraakt, het landschap ligt er vast nog, en wacht op ons.
De plaatjes zitten nog in mijn hoofd, nu de vorm nog. Ga je mee, schat, laten we gaan zoeken.
Mooi, Lisette.
Mooi, Lisette, maar moet ‘meanderen’ niet ‘meanderden’ zijn, in dit geval?
@Marlies, dank!
@Ewald, ook dank, en ik weet het niet, ze meanderen natuurlijk nog steeds, maar de rest is wel verleden tijd…
Lisette, voor mij klinkt het niet helemaal logisch, omdat je op het moment dat jullie daar liepen, zoals jij beschrijft, niet de zekerheid hadden dat de riviertjes anno 2016 daar nog altijd zouden meanderen.
Het grote geheel is een mooi, sfeervol weergegeven stukje.
Vriendelijke groet,
Ewald
@Lisette, Ewald. Leuk stukje Lisette. Meanderen kan hier heel goed m.i. Vergelijk: ‘Afgelopen zomer zat ik op een terras. Het viel mij op dat nog veel mensen roken.’
Jouw zinsconstructie is heel anders dan die van Lisette, Han.
We zagen veel mensen die nog roken. Hier zou ik ook ‘rookten’ schrijven’.
Grammaticaal klopt het misschien wel, maar mooi vind ik het niet. Zal iets persoonlijks zijn.
Ewald, Lisette: ik vind dit een moeilijke en daarom leuk. Ik denk dat de strekking hier het belangrijkste is. Zag je dat de rivier meanderde of bedoel je dat het een rivier is die (nog steeds, als een van de laatste)meandert?
In mijn voorbeeld, mensen die op dat moment rookten of dat er nog veel rokers zijn…
@Han, jouw uitleg maakt het voor mezelf ook duidelijker, de laatste optie is meer mijn idee. Dank!
@Lisette, @Han, de lezer kan het altijd anders interpreteren dan de schrijver het heeft bedoeld. Hier op 120w kun je het nog aan de schrijver vragen, bij een boek wordt dat lastiger.
@Lisette en Ewald: Ik schrijf op dit moment een wat langer verhaal dat zich in het verleden afspeelt. Ik stuit af en toe op hetzelfde probleem. Vandaar dat ik reageerde.
‘… in het verleden afspeelde’, zou ook nog kunnen, realiseer ik me nu! Haha!
Ewald, nuanceverschillen, voorkeur… soms is het gelukkig niet goed of fout!
Hier zou ik juist ‘afspeelt’ zeggen, Han. Het verhaal wordt nú geschreven, niet in het verleden.
Inderdaad, Han. Voorkeur en gevoel. Iets persoonlijks dus.
Maar het speelde zich af in het verleden; ’t is maar waar je het accent op legt. Maar ik zou hier ook voor afspeelt kiezen.
Mooi, Lisette. In de waan van de dag verliezen we zo vaak de verbinding met wat echt voedend voor ons is.
Lekker vlot en losjes geschreven stukje. Schijnbaar achteloos over de emoties heengaand.
Mooi!
Met vriendelijke groet + hartje,
Chris
@niceway, dat klopt, en de weg terug is toch ook weer vooruit gaan
@Chris, tja, die schijnbare achteloosheid, fijn dat je het zo leest!