Schrijf mee!
« »

Poëzie

Aaien, Kabel, Aaien!

16 maart 2016 | 120w | C.P. Vincentius  | 4 |

Op de rand van ranzige bergen smeekt
de moeder: Aaien, Kabel, Aaien!
Op de grens van sneeuwvelden beveelt
de vader: Aaien, Kabel, Aaien!

Het schreeuwen snerpt steeds harder
in de snijdende noordoosterstorm
De kelen vallen rauw en wijd open
tegen de eeuwig vluchtende maan.

Over de toppen der dennenbomen gilt
een broer: Aaien, Kabel, Aaien!
langs oevers van bevroren beken brult
de dochter: Aaien, Kabel, Aaien!

Zijn stilte groeit dicht in doofheid;
geluiden verkillen snel en sterven.
Zijn voetsporen meanderen warrig;
zij laten achtervolgers verdwalen.

Vanaf witte en kale rotsen echoot
de stuifsneeuw: Aaien, Kabel, Aaien!
Het duister lijkt geluid om te keren
en donkert: Aaien, Kabel, Aaien!
Weg van het leven, van zonde volgt
de eenzame: Aaien, Kabel, Aaien!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van C.P. Vincentius of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »