Petra droeg een te strakke spijkerbroek die ze liggend op bed moest aantrekken. Ermee in zee zwemmen maakte hem nog strakker. De schoudertas had franje evenals het suède jasje.
Meisjes waanden zich groupies en jongens popsterren. Ze luisterden naar bandjes of platen.
De hasjlucht werd verdreven met een spuitje patchoeli; haar moeder die haar strikt om twaalf uur ophaalde, mocht niets merken. Een stimorolletje neutraliseerde de dranklucht, dacht ze.
Petra neuriet Those Were The Days My Friend en denkt: arme kinderen, ze luisteren naar nep-dj’s, naar een computer. Ze staat al een halfuur op haar dochter te wachten. Hoe is het mogelijk, zij die nooit kinderen wilde…
‘Hoi mam, sta je hier al lang?’
‘Nee hoor, een minuutje of vijf.’
Leuk! Als jochie van negen (1969) zong ik ‘Those were the days my friend’ met de radio mee. Waar het over ging, Joost mocht het weten… (Doos wur de dees mai frend) <3
Ewald, het was een heerlijke tijd die ik koester.
Ik ook Han, maar nostalgie is van alle tijden. De generaties na ons, koesteren waarschijnlijk de jaren 80, 90, 2000, et cetera.
Ewald, ik beklaag de jeugd die naar computers luistert, opgezweept door een neurotische dj. Zij zullen nooit de herinnering aan bv. Those were the days hebben.
Han, ik voel hetzelfde, maar tegelijkertijd realiseer ik me dat de generatie vóór jou en mij, zich op hun beurt over óns beklaagde… Ik denk dat er weinig verschil is.
Nou Ewald, met mijn ouders ben ik naar Help, de Beatle-film geweest, alhoewel hun smaak heus wel anders was. Ook nu zie ik bij concerten jeugd met hun ouders.
Ik denk dat aan de andere kant opvoeding zeer te wensen overlaat.
Dat laatste ben ik met je eens, maar dat is een ander onderwerp.
Zeker, Ewald. Het is een teken des tijds.
Gelukkig is het ook weer niet allemaal kommer en kwel. Ik heb nog best vertrouwen in de huidige en volgende generaties.
Ik maak mij daar ernstige zorgen over. Gelukkig zijn er ook uitzonderingen waar ik me aan vasthoud.
Han, niet zo pessimistisch! Alleen al op deze site ken ik diverse jonge mensen (m/v) in wie ik alle vertrouwen heb. Ook natuurlijk buiten deze site.
Wel ben ik het met je eens, dat normen en waarden en omgangsvormen veranderd zijn.
Dat geldt volgens mij ook voor generatiegenoten van jou en mij.
Ewald, ik ben geen pessimist, maar een realist die toch de positieve kanten altijd ziet.
Gelukkig, Han. Dan proost ik op het positivisme.
Goed weekend!
Goed weekend Ewald. Ik neem een Heineken morgen.
Dat waren nog eens dagen … <3
Jazeker Levja. Mar iedere tijd heeft natuurlijk zijn bekoring. Dank je voor je reactie!
Han, meisjes & spijkerbroek… Da’s vragen voor problemen… 😉
Hartje
Dank je, Izzbzzbzzie.
Leuk stukje.
Inderdaad is nostalgie van alle tijden. Mijn jeugd was in de jaren 90. En ik luister heus niet alleen maar naar ‘computermuziek’. Tegenwoordig is akoestische muziek juist weer een trend.
@Lousjekoesje. Gelukkig zijn er mensen die juist akoestische muziek kunnen waarderen. Ik bezoek concerten van Venice, een geweldige band, waar ouders vergezeld worden door hun kinderen.