“Mam, kijk.”
“Karsten, wat gebeurde er?”
“Gevallen. De juf tekende er een draak op.”
“Ik zie nog onzuiverheden. We gaan de wonde uitwassen.” zei Marina.
“Neeeeee, je gaat mijn draak wegspoelen.”
“Ik teken wel een nieuwe.”
“Neeeee.”
“Zie je nu wel. Een ontsteking.”
“Hoe komt dat?”
“Stel je lichaam is een kasteel en je huid de kasteelmuur. Buiten staat er een vijandelijk leger zwarte ridders, de bacteriën, klaar om een invasie te doen zodra de kasteelmuur beschadigt wordt. Aan de binnenkant strijden de witte ridders, de bloedplaatjes en trombine om de scheur te dichten, maar soms loopt het al eens fout af. Als de vijanden het kasteel innemen, heet dat een ontsteking.”
“Ah, bah.Moesten ze nu net mijn kasteel uitkiezen?”
Heel beeldend beschreven. Erg leuk stukje
Zuster Ebraert,
Volgens gebruik je vaker deze moeder en zoon, klopt dat? Het zit mooi in elkaar. Daarbij hou ik ook wel van kastelen…..
Leuk!
We gaan wondeN uitwassen.” zei Marina.ipv We gaan wonde uitwassen.” zei Marina.
http://www.spelling.nu is een goede spellingscorrector.
Aardig stukje.
Chris
Verdorie Els, heb lang zitten zoeken naar een tekstje met dezelfde invalshoek. Lukte me niet. En jij doet het toch!
Chique.
Mooi verwoord.
Bedankt voor de complimenten. Het is maar een wonde, Chris 😉 en inderdaad VmetdeVork, ik schrijf hier nu iets meer dan 2 jaar elke week een stukje en het is begonnen met Johnny en Marina en nu is hun gezin uitgebreid met een zoon. Soms mogen hun vrienden ook al eens meedoen 😉