Er was eens een meisje dat onafscheidelijk was van haar knuffelbeer. Niet alleen omdat ze hem van de dierbaarste persoon ter wereld had gekregen, ook omdat ze met heel haar hart van de beer hield. Bovendien kon deze beer alles. Niet alleen knuffelen, maar ook praten, lachen… en troosten. Telkens als het meisje zich alleen, verdrietig of angstig voelde, zocht ze houvast aan de beer. Het maakte haar helemaal niets uit wat de mensen dan van haar zeiden, ze had de knuffel nodig. Ze had de beer nodig om knuffels te krijgen op de momenten dat de dierbaarste persoon op aarde haar die niet kon geven. Het was een vervangbeer die zijn best deed om te vangen en te vervangen.
« Bok
Dat had je gedroomd! »
« Bok Dat had je gedroomd! »
Fictie, Liefde, Mensen
(Ver)vangbeer
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Bok Dat had je gedroomd! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties