‘Wilt u een kamer reserveren?’
‘Nee, dank u. Deze keer blijven we niet zo lang.’
‘Wat doet u hier dan?’
‘Ik ontmoet hier mijn oorlogsvriend François. Kent u de geschiedenis van dit hotel?’
‘Nee, bent u Nederlander?’
‘Ja, en ik was hier bijna twee jaar verplicht “gast”.’
‘Hoe bedoelt u dat?’
‘In de oorlog moest ik hier in Bremen werken. Ik was dwangarbeider. Dit hotel was het lager waar we verbleven.’
‘Weet ik niets van. U moet wat bestellen of anders wegwezen.’
‘Wegwezen…? Had dat zeventig jaar geleden gezegd…. Maar ik zal wat bestellen: tweemaal de duurste maaltijd die u hebt. En ik betaal niet!’
‘Hoezo, niet betalen?’
‘Trek maar van de gepeperde rekening af die Duitsland mij moet betalen.’
« Vrijwillig
Sushi »
« Vrijwillig Sushi »
Communicatie
Het Lager in Bremen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Vrijwillig Sushi »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Tja, als je iemand van tegen de negentig zo toespreekt, vraag je er natuurlijk om.