‘Wat leuk! Ik wist niet dat je flat oosters is ingericht.’
‘Authentiek Japans om precies te zijn.’
‘Mag ik dan voor geisha spelen?’
‘Prima idee, maar je moet eerst douchen.’
‘Hoezo? Dat heb ik thuis al gedaan.’
‘Het is je geur. Een geisha gebruikt geen Chanel.’
‘Oh. Ik spoel het er wel af, hoor.’
‘Mooi. Er ligt een kimono voor je klaar.’
‘Je bent geweldig!’
‘Zo goed?’
‘Perfect. Weet je hoe een geisha zit?’
‘Op mijn knieën?’
‘Juist. Dan zijn we nu aan de maaltijd toe.’
‘Vreemd. Ik dacht dat je van sushi met rauwe vis hield.’
‘Jazeker. Zie je het mes niet?’
‘Natuurlijk, maar ik zie geen vis.’
‘Ik wel, mijn schoongewassen zeemeermin. Doe die kimono maar weer uit.’
Hay,
geen draken, inderdaad. Kannibalistische erotiek? Een nieuw genre onder de noemer Fantasy?
Doet me denken aan die Japanse Meneer die zich op social media aanbood als souper.
Geinige vertelling.
Groet,
Rob.
Ik had het einde niet zien aankomen, en toch klopt het bij herlezing helemaal.
Ondanks de kale dialoog roep je toch beelden bij me op.
Erg beeldend, een gefileerde geisha, ik zie haar zo voor me