Sinds mijn pensionering maak ik dagelijks een boswandeling van twee uur. Voor ik de deur uitga heb ik al uitgebreid ontbeten en gescheten. Bij dit ontbijt drink ik een liter koffie. Na het ontbijt begeef ik mij naar het toilet om mijn gerief te doen. De rest van de dag hield mijn anus zich rustig, een scheet hier en daar gelaten. Ik zeg met name “hield”, want op een dag liet ik tijdens mijn boswandeling een scheet en poepte mijn hele broek vol. Ik durfde geen scheten meer te laten en zag af van mijn dagelijkse boswandeling. Mijn huisarts diagnosticeerde bij mij een “twijfelaars”: “Uw billetje heeft een eigen willetje,” sprak ze tegen mij. “Uw anus heeft bruine sterallures gekregen.”


‘een scheet hier en daar (daar)gelaten.’, wringt een beetje, Petert.
Voor het overige: smakelijke kost!
Rob.
@Peter, ik flatuleer, wij flatuleren en de door @Rob aangehaalde schetige zin vind ik losjes in de broek. Voor mij is het hier en daar en niet hier en daargelaten. Ik heb natuurlijk eerst twijfelaars in een ruk gelezen en zag nadien je woordgrapje. Billetje, willetje is leuk en je slotzin voor meer interpretaties vatbaar. Hoewel ik niet dol ben op fecesverhaaltjes, schuw je geen onderwerp en is je invalshoek absoluut ludiek te noemen. >3
Laat diepe remsporen na:)
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
@Milli, in dankbaarheid en nederigheid en bescheidenheid en overgave aanvaar ik jouw aandacht en complimenten.
@Chris. Je weet dat ik niet van poep- en pieshumor houd! Een vette glimlach om je reactie. Pies, bro!
Prachtig woord Peter: Twijfelaars 🙂
Senks Gijs
Geef me een laatste hartje. Misschien win ik dan weer!