Nadat Nunzio haar had verlaten, maakte vrijwel niemand meer gebruik van het zitje op de patio. Ze had geleerd hem daar niet te missen. Als ze zich de tijd gunde, ging ze er graag zitten met een glas wijn en een boek dat soms dicht bleef, genietend van de relatieve rust van een binnenplaats in hartje Rome.
Ze zag hem eerst als indringer. De donkere vreemdeling die daar die avond zat, ogenschijnlijk op zijn gemak, met een krant en een sigaret, aan het tafeltje onder de pergola. Hij was gevlucht voor de oorlog. Hij miste zijn familie. Zijn Italiaans was slecht maar zijn verhalen mooi. Mooier dan haar boeken. Ze hielpen elkaar om te vergeten. Om niet zoveel te missen.
« Druiven of rozen
US Closed »
« Druiven of rozen US Closed »
Fictie
Onder de pergola
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van bartsnel of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Druiven of rozen US Closed »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Prachtig verhaal, @bartsnel
Ik wil je een hartje geven, maar dat lukt niet met mijn IPhone
@Frank weet jij hoe dat komt?
Bart,
toergenjew-mildheid.
Waarom laat je hem de krant lezen?
Rob.
Dank je wel, Nel!
Rob, ik had een beeld bij hoe zij hem voor de eerste keer zou zien; en nu hij daar zit, ik denk dat hij nieuws over zijn vaderland leest. (Wat is Toegenjew-mildheid, by the way?)
Bedankt voor het lezen.
ik wilde ook een hartje geven, maar het blijven er gewoon 5. bij deze dus <3
mooi! echt een <3 waard.
(en ik geef ook een hartje maar de teller blijft op 7 staan!)
@Rob: echte mannen lezen toch allemaal kranten?
@Bartsnel: ik vind het mooi. En je bracht me op een slecht idee dat ik toch maar ingezonden heb.
Mooi. Een <3tje.