Schrijf mee!
« »

Fictie

Onder de pergola

1 september 2015 | 120w | bartsnel | 9 |

Nadat Nunzio haar had verlaten, maakte vrijwel niemand meer gebruik van het zitje op de patio. Ze had geleerd hem daar niet te missen. Als ze zich de tijd gunde, ging ze er graag zitten met een glas wijn en een boek dat soms dicht bleef, genietend van de relatieve rust van een binnenplaats in hartje Rome.
Ze zag hem eerst als indringer. De donkere vreemdeling die daar die avond zat, ogenschijnlijk op zijn gemak, met een krant en een sigaret, aan het tafeltje onder de pergola. Hij was gevlucht voor de oorlog. Hij miste zijn familie. Zijn Italiaans was slecht maar zijn verhalen mooi. Mooier dan haar boeken. Ze hielpen elkaar om te vergeten. Om niet zoveel te missen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van bartsnel of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »