Hij volgde slechts zijn hart, dat heeft hem hier gebracht.
Met twee bewerkte bogen en hele scherpe ogen.
Een veldfles met wat mede, een vuurslag en een deken.
Geheugen vol met kruiden, een mantel van wat huiden.
Hij praat met iedereen en regelt het meteen.
De helft vond hij hier bij dat ene klavertje vier.
Zij volgde slechts haar hart, dat heeft haar hier gebracht.
Met pijlen in een koker en de handen van een stroper.
Broden in een nap, een tondel en een lap.
Een ketel om te koken, een vest met houten knopen.
Zij kijkt het liefst gewoon de kater uit de boom.
De helft vond zij hier bij dat ene klavertje vier.
De stok kaarten is compleet.
Dag VmetdeVork,
Ik vind dit mooi.
Groet,
Annemieke
Beste VmetdeVork,
Een mooie poëtische schets met een middeleeuws karakter.
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
Mooi stuk, broeder VmetdeVork. Fijne tijdsgeest!!
Groet + hartje, broeder Rolo.
Erg mooi en compleet!
Ik weet dit in -engere zin- niet te waarderen, beste VmetVork.
Ik lees wel Ambacht.
Rob
Broeder Robertus,
Verschillende malen heb ik de reactie gelezen.
Wat bedoel je met:”In -engere zin-?”
Ik dacht eergisteren nog aan je verhaal onder het genot van een soort boekweitpannenkoek.
VmetdeVorK.
Ik lees ook ambacht.
Beste VmetdeVork,
ik bedoel met ‘engere zin’ de semantische waarde van ‘waarderen’. Dus niet ‘waarderen’ in de zin van ‘mooi of slecht’, maar ‘waarderen’ als ‘hoe moet ik jouw tekst wegen als Kunstwerk.’
Ik krijg er namelijk geen vat op. Dat wil niet zeggen dat jouw tekst niet deugd. Ik krijg er geen vinger achter, om er iets van te vinden. Tis alsof ik jouw taal, in deze context niet versta. Een vorm recensie-dyslexie? Ja, dat benadert mijn onmacht.
Groet,
Rob.