De pijn was hels. Hij had geprobeerd die met zijn hand zijn oor in te duwen.
Het leven was een lastige aangelegenheid, zo in zijn eentje. Hij voelde zich door niemand begrepen en bleef daarom bij zichzelf. Hij kon zichzelf oppeppen en troosten. Hij relativeerde alles en kon wenen bij zichzelf.
Hij kon het alleen niet delen, hij was een grootmeester in de onzichtbaarheid.
Hij stelde zichzelf de verkeerde vragen en vroeg zich niet af ‘Hoe kan dit lichter?’ Nee, hij vroeg zich af ‘Hoe kan ik dit dragen?’ en dacht ‘Moeilijk gaat ook.’
En moeilijk is altijd al gegaan, hij gaat moeilijk niet uit de weg als dat op zijn pad ligt.
Moeilijk vindt immers toch de weg terug.
Ja, ik dacht bij het nieuwe weekthemawoord ook gelijk aan dit soort invulling.
Het blijft lastig om binnen 120 woorden iemands psyche te beschrijven, omdat je de ruimte mist iets meer over achtergrond en oorzaken te vertellen. Maar daar kan ik me bij jouw stukje toch wel enigszins een voorstelling van maken. Goed gedaan dus, vind ik.
‘En moeilijk is het altijd al gegaan,…’ moet het in de voorlaatste zin voor mijn gevoel zijn.
Hay,
Ivm die voorlaatste zin: ik wil niet zeggen dat het altijd moeilijk gaat, ik wil zeggen dat het altijd al gegaan is als het moeilijk was.
Dank voor je reactie,
Hilde
Oké. Zo kun je het inderdaad ook lezen, Hilde.
Je hebt er geen keuze in, in wat er op je pad komt. Dan dus maar dapper op weg. Dat heb je heel goed beschreven!
dankjewel Irma
@Hilde, een goed verhaalidee, maar de uitwerking kan naar mijn idee beter.
– De titel begint niet met een hoofdletter.
– Je stuk is nogal gefragmenteerd door alle witregels. De derde alinea lijkt duidelijk bij de voorgaande te horen, nu staat de zin er wat verloren bij.
– Gedachten horen niet tussen aanhalingstekens te staan.
– En moeilijk is altijd al gegaan,
Dit is geen goede zin. Moeilijk is hier een bijvoeglijk naamwoord. In het tweede deel van de zin en in de zin daarna gebruik je dit woord als zelfstandig naamwoord.
Moeilijk is altijd voorbijgegaan, of iets dergelijks, zou wel kunnen.
Dankjewel Ineke,
Ik overweeg het moeilijke.
Hilde Cornelis, een heel mooi verhaal, waar is de uitgang? Ik kom er moeilijk uit.
VmetdeVorK.
dankjewel VmetdeVork,
Dat is het nou net met moeilijk: je vindt geen uitgang, maar moet er helemaal door. Anders was het niet moeilijk 😉
Na regen komt zonneschijn, maar wat duren die buien soms lang. Mooie peptalk voor mensen die het nu moeilijk hebben.
Je kunt beter neerzetten: moeilijke tijden gaan altijd weer over.