Iedereen wist het zeker, zij zou er wel komen. Het ging ook gewoon goed op haar nieuwe werk. Ze voelde zich vanaf de eerste dag erg welkom en op haar plek. Dit werk snapte ze, sterker nog: ze kon allerlei eerdere ervaringen inzetten.
Ze voelde zich als vrijwilliger ook minder onder druk dan wanneer het een échte baan betrof. Een restje uit haar burn out verleden dat kennelijk nog niet opgeruimd was. Ach ja.
Toch kwam het onverwacht voor haar. De baas bood haar plots een betaalde baan aan. De collega’s stormden op haar af: “Zie je wel, we zeiden het toch?!”
Intern ging de wind liggen, het werd weer rustig. De werkloosheidswolk was opgelost, haar toekomst helder in beeld.
Mooi stukje. De beleving van werkloosheid en onzekerheid trefzeker beschreven.
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
@Chris, dank voor je herkenning en waardering
Lisette,
Heel herkenbaar!
VmetdeVorK.