De bosfee is prachtig. Wat zeg ik? Woorden schieten tekort om de gratie te beschrijven waarmee zij over het pad zweeft. Bij de vijver gaat ze zitten en staart naar de goudgele waterlelies.
Dit is mijn kans. Ademloos, maar tegelijk zo nonchalant mogelijk nader ik haar. Als ik vlakbij ben, open ik mijn mond om de vraag te stellen die op mijn lippen brandt.
Achter mij klinkt een heldere stem. Een vrijwel identiek geklede fee loopt mij voorbij zonder mij een blik waardig te keuren. Dat deert mij niet, maar wel haar woorden.
‘Desiree,’ roept ze, ‘die engerd van vanmorgen zit weer achter je aan. Kom, als we nu naar de uitgang gaan, kunnen we nog net de trein halen.’
Wat een heerlijke ontknoping. Zie en hoor het zo voor me. Met een of ander plat accent.
Dank je, Alfagrl.
Ik hoop dat de titel na lezing duidelijk is. Daar ben ik achteraf trouwens niet zo helemaal zeker van. Buiten het kringetje van de echte fantasyliefhebbers zullen er best heel wat mensen zijn die nog nooit van Elfia gehoord hebben.
@Hay, leuk verhaal, goed geschreven en een prachtige titel. Goed en verrassend plot.
– Bij de vijver gaat ze zitten en staart naar de goudgele waterlelies.
Ik denk dat hier sprake is van een tantebetje. Zie Onze Taal.
– Dat deert mij niet, maar wel haar woorden.
Ook een soort van tantebetje. Voor de komma is “deert” juist. Maar na de komma zou het in meervoud moeten staan. Of zoiets als: maar dat doen haar woorden wel. (Is dan ook in meervoud).
Ofwel: het onderwerp voor de komma is “dat”, na de komma “haar woorden”.
Wat een leuk verhaaltje, Hay! Ik zie het voor me! <3
Dank jullie!
@Ineke
Ik ben nog een paar dagen in Praag. Na het weekend bekijk ik de puntjes die je noemt. Aanpassen via een smartphone is me te omslachtig. 😉
Ineens ben je dan de engerd, in de ogen van een bosfee
Hay, leuk verhaal en ik heb veel over elfiade gehoord. Het lijkt me leuk om op zo een gebeuren eens een verhaal te vertellen. VmetdeVorK ( een uitzondering onder vampiers )