Vier jaar was Roald, mama was in de keuken toen ze ineens een snerpende gil hoorde. Het kind kwam meer schreeuwend dan huilend de keuken ingerend. Ze zag direct dat het menens was. Hij wreef als een dolle over zijn gezicht, stak zijn vingers in zijn mond en weer er uit, beet zijn vingers kapot. Hij was ten einde raad, siste en blies tussen zijn tanden door, sprong heen en weer en gilde steeds maar harder en harder. Moeder wist niet meteen wat ze moest doen, ze keek in zijn mond, haalde er iets uit en zag dat er witte blaasjes ontstonden. Toen ze nog eens goed keek, begreep ze dat het gif van de dieffenbachia zijn werk had gedaan.

@Marja. Ik vind je stukje goed geschreven. De korte opeenvolgende zinnen benadrukken de opwinding van het moment. Dat komt goed naar voren. Ik zou 4 voluit hebben geschreven. Dat leest prettiger, zeker aan het begin van een zin. Tip: gebruik in een korte tekst als dat mogelijk is niet te veel dezelfde woorden, maar kies wat vaker voor een synoniem (2 x Roald, 2x mama, 3 x gil gerelateerd woord, 3 x hard, 2 x zag) Er zijn prima synoniemen voor deze woorden te vinden die de tekst nog aantrekkelijker maken. Denk bv aan woorden als ‘hij’, ‘schreeuw’, ‘kreet’, ’tieren’, ‘huilen’, ‘luider’, ‘ constateerde’. Heeft de hp het overleefd? <3
Dank je wel Karin, wat een mooie feedback, ik ga meteen hier en daar wat aanpassen.
Marja, goed de angst en paniek verwoord
Voor een nieuwe les geef ik een hartje weg.