In Wenen wonen tien mooie vrouwen, zong eens een bard. Hier slechts één. Mooi is een onwaardig woord om jou te beschrijven. Je krullen stralen als vlammen, je parfum voert me naar exotische oorden, je hezige stem doet mijn knieën knikken. Neem deze wals, neem deze wals. Ik zal het altijd blijven vragen. Kom, geef me een hand. Sluit je ogen, laat je meevoeren. Het is zo eenvoudig. Vergeet dat ik geen geld heb, dat ik getrouwd ben met een ander, dat ik je niets geven kan. Denk aan waar je je voeten zetten moet, aan de muziek en het draaien. Werp je in mijn armen. Vergeet alles, en neem deze dans. Hij is van jou nu, dat is alles.

Waarom begin je met ‘ er wonen in Wenen tien mooie vrouwen’, wat is de functie van die mededeling, tegenover het onbepaalde hier?
Prachtig, prachtig, prachtig! Echte hartstocht is moeilijk te vinden. Maar hier zag ik het.
Hekate, wat denk jij, hadden wij dezelfde hoofdpersonen?
Gevoelige woorden van de bard. Mooie ‘hertaling’.
Bedankt voor de reacties en complimenten iedereen 🙂
José, ik citeer hier uit “Take this waltz” van Leonard Cohen, de eerste zin daarvan is “Now in Vienna, there’s ten pretty women” en de laatste “It’s yours now, it’s all that there is”, die zinnen heb ik (vrij) vertaald voor mijn stukje.
Mooi 🙂