Mijn moeder was een echte koukleum.
Toen ze overleed meldde zij zich bij Petrus en die nam de goede vrouw onmiddellijk mee naar de Hemel. Ze keek even binnen en ging direct klagen bij Petrus over de kou.
‘Luister lieve vrouw. Ik kan u toch nergens anders plaatsen! Nouja, probeer het Vagevuur dan maar. Ik kom morgen kijken hoe het gaat.’
Na tien minuten stond ze alweer bij Petrus. ‘Ik vind het daar ook koud!’
‘Maar u hebt té goed geleefd om in de Hel te eindigen!’ ‘Oké,’ zei hij ten einde raad. ‘Maar hooguit één dagje proberen en ik kom u morgen weer halen.’
De volgende dag gaat Petrus de Hel binnen en hoort mijn moeder roepen: “DEUR DICHT!’



Beste Wim van Doorn, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie