Deze wijk ken ik als mijn broekzak. Ik duw mijn karretje voort. Het belangrijkste is dat alles op goede volgorde ligt, anders kost het mijn baan.
‘Berkenlaan’, klinkt het in mijn oortje. Goed, nu kan ik beginnen. Ik loop door en de stem noemt de huisnummers op. Bij nummer 8 moet ik de bovenste envelop in de brievenbus gooien, bij nummer 14 de volgende. Ik vertrouw volledig op mijn herinnering.
Au! Hebben ze bij nummer 20 tegenwoordig een hekje?
‘Geef maar aan mij hoor!’ Ik herken de stem van mevrouw De Wilde, dankbaar dat ik niet naar het schuifje van het hekje hoef te zoeken.
“Nog de beste wensen, he!’
‘Dank u wel!”
Zou ze het zien? Ik, het rund.


@lousjekoesje Erg leuk bedacht met een onverwachte clou.
Maar is her niet het rund i.p.v. de rund?
In ieder geval een hartje van mij
Ja, je hebt gelijk.