Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij

Pillen

16 januari 2015 | 120w | Lisette | 3 |

Na een kleine week vol paracetamolletjes, volle zakdoeken en zere spieren hervat het gewone leven zich.
Met broze energie ga ik naar de apotheek om mijn vaste portie pillen aan te vullen. Een vriendelijk, spraakgrage assistente helpt me. Ze wijst me op de nieuwe verpakking van de antidepressiva, die ik al jarenlang slik. “Tja, dat bepaalt de verzekeraar, hoe we het moeten aanleveren.” Ik knik, begrijp het als vooral een cosmetische ingreep. Maar dan vervolgt ze: “Het kan zijn dat u er iets van merkt, want er zit meer zout in deze pillen. Daar kunt u wat onrustiger van worden. En dan niet meteen de dosis gaan verhogen, hoor”.
Ik weet ineens mijn bestemming weer: op naar een pil-loos leven!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »