Onze kat Mika is een watje. Regelmatig komt ze met een noodgang de tuin in of door het kattenluikje naar binnen gerend. Dan zitten de buurtkatten (m/v) haar achterna.
Ook van onverwachtse geluiden, een ballon op de bank of een speelgoed-muis moet ze niks hebben.
De andere kant is er ook: als iemand op de bank gaat zitten, zit zij binnen de kortste keren daar ook. Het liefst op je schoot. Soms zelfs languit op haar rug, met een nadrukkelijk verzoek haar zachte buikje te aaien.
Het meest houdt ze van de geur van mijn dochter. Die laat regelmatig haar gedragen kleren slingeren. Daar gaat ze dan meteen op liggen. Mika als theemuts, de kleren als onderzetter.
Leve ons watje!
Mooie kattenstukje!
En dat met die geur klopt.
Onze twee katten waren even oud. Toen ze zes weken waren, bracht mijn moeder een oude trui naar het nest. Toen we de twee katertjes enkele weken later ophaalden, zat de geur van het nest in de trui en was hun nieuwe mand meteen vertrouwd.
fijn stukje! Hartje!
Met vriendelijke groet,
Chris
Lief!
Ik kan ook wel een keertje over mijn kat schrijven.
Best een grappig stukje, maar het woord ‘onderlegger’ vind ik er eerlijk gezegd net wat te geforceerd in verwerkt. ‘Dekentje’ of ‘kussen’ was hier denk ik passender geweest.