‘Wist je dat een tissue milieuvriendelijker is dan een katoenen zakdoek, tenzij je deze langer dan 9, 5 jaar gebruikt?’
Ze kijkt hem door haar tranen heen verbaasd – of is het verbolgen? – aan: ‘Wat heb ik in godsnaam aan dit soort van faits divers, terwijl ik verga van verdriet,’ denkt ze, ‘waarom heb ik uitgerekend hem gevraagd om langs te komen: kampioen in wereldvreemdheid, altijd met de gedachten op een andere planeet, maar nooit bij mij.
Negen jaar eenzelfde zakdoek gebruiken, dat is toch walgelijk! Hij moet dan toch stijf staan van tranen en sn… breekt ze haar eigen gedachten af. Met een zucht beseft ze: een mens met verdriet is altijd alleen. Daar verandert zelfs een zakdoek niets aan.
Recente reacties