Ik ken haar nu meer dan anderhalve jaar doch alleen maar via 120wnl en facebook. We hadden nog nooit de gelegenheid gehad elkaar echt te ontmoeten. En dan moet je bedenken dat ik hemelsbreed drie kilometer bij haar vandaan woon, vijfenhalve kilometer over de weg. Ik heb door de virtuele contacten en haar vele schrijfsels die ik onder ogen krijg mij een beeld gevormd van een bijzonder aardige vrouw die positief in het leven staat. Gisteravond had ik voor het eerst een ontmoeting in levende lijve met haar op een gezellige borrel met meerdere columnisten. Dat denkbeeld spatte daar als een luchtballon uiteen: ze blijkt in het echt nog tweemaal zo aardig. Nu maar hopen dat zij dit compliment accepteert.


Natuurlijk kun je mijn stuk anders lezen dan bedoeld, het zal eens niet zo zijn, maar er steekt niets achter. Het is wel eens goed om zonder bijbedoeling zo iets te zeggen.
Door de hektiek van gisteren schoot dat erbij in 😉
Mooi stukje Jelle. Ik weet zeker dat degene over wie je schrijft, dit zeker als een groot compliment zal beschouwen en ook je goede, vriendschappelijke bedoelingen begrijpt. Het zal je maar gezegd worden, prachtig toch! <3
het beeld werd dus vooral bevestigd, spatte niet zo zeer uiteen, leuk hier je weer te lezen!