Het is nog vroeg als ik in de auto stap voor mijn dagelijkse rit naar mijn werk. De duisternis van de nacht is verdwenen maar echt licht is het nog niet. Gelukkig is het nog rustig op de provinciale weg, dwars door de Lopikerwaard. Over de weilanden ligt een dikke grondmist. Schapenweiden lijken leeg, koeien steken net met hun kop boven de melkwitte wolken. Dan, tussen de televisiemast bij IJsselstein en de Viaanse brug kleurt de lucht oranjerood, de polder op zijn mooist. Deze zonsopkomst kondigt een prachtige dag aan. Ik keer de auto, bel op dat ik vrij neem!
Geschreven naar aanleiding van Candy Dulfers Sunrise
ik hoop dat dit non-fictie is! 😀
@Danielle, vervlogen tijden, ik rij niet meer zo vroeg, maar die zonsopkomst vind ik nog steeds prachtig.
Mooi stuk. Mooi als in zoals Van Dale het ooit bedoeld heeft maar ook grappig. Ik moet er wel bij zeggen dat je reacties op de stukjes van andere mensen nog genialer zijn.