Teenslippers en een pofbroek. Een grofgebreid vest en dreadlocks opgebonden in een gekleurde doek. Laat ik nu net Manu Chao op mijn iPod aan het luisteren zijn terwijl deze jongen komt langsgefietst. Ik word altijd een beetje vrolijk van binnen als ik mensen met zo’n uiterlijk tegenkom. Het doet me denken aan vroeger maar ook aan dingen die ik zelf nooit geweest ben of meegemaakt heb. Net wanneer ik de straat oversteek laat de jongen iets uit z’n handen vallen en stopt met fietsen. Ik kijk even om en zie hem bukken om zijn joint op te rapen. Mooi is dat toch, wanneer stereotypen bevestigd worden.
« Zonsopkomst
Karamellieslakkenkruid »
« Zonsopkomst Karamellieslakkenkruid »
Cultuur, Mensen
Stereotypen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Zonsopkomst Karamellieslakkenkruid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
ik ken ‘m, fietst hier ook regelmatig voorbij 😉
Uch!
@defrysk, Jij was het toch niet zeker? Of wel?