Tot nu toe vond ik het zo lang duren voor kinderen groot waren. Met baby’s kon ik weinig en het opgroeien ging zo traag. Alsof ik bleef kijken hoe een zaadje tot een plant uitgroeide. Voordat er eindelijk bloemen aan zouden bloeien, zou ik al bejaard zijn.
Dacht ik. Maar nu zie ik het van dichtbij. Elke dag leer jij er honderd dingen bij. Een woordje, een trucje, een gezichtsuitdrukking. Jouw ontwikkeling heeft meer weg van de oerknal die het heelal deed ontstaan. Elk uur krijg je een beetje meer jouw unieke persoonlijkheid.
Het is toch waar wat ze zeggen. Het gaat veel te snel. Gisteren nog was je een hulpeloze zuigeling. Of is dat jaren geleden? Of enkele lichtjaren?
Mooi!
Heel mooi, en het is echt zo! Leuke woordspelingen ook!
Leuke bespiegeling! Dat ‘bloemen aan zouden bloeien’ zou ik iets anders omschrijven, bijvoorbeeld ‘voordat eindelijk de eerste bloemknoppen zich openen’ of zo iets. Bloemen is al bloeien, dus dat is voor mijn gevoel dubbelop. Maar ja, dat zijn zo van die kleine dingen die ieder net iets anders leest.
<3
Bedankt @Levja @Irma @Hay!
Ik zal nog even kijken of ik die zin om kan gooien Hay, dank voor de tip.
Leuk gedaan Inge, inderdaad vooral de zinsspeling 😉 en, o, zoooo herkenbaar! (Ik mis mijn neefje :'( )
Wat leuk! wat leren ze snel he.
Inderdaad, zo gaat dat.
Dank je @Daphne @annelies @hendrike!
Fijn dat iedereen dat zo herkent 🙂
Zo waar @Inge.
mooie verbinding tussen dichtbij en veraf, groot en klein