Hoe men het ook draait of wentelt, allemaal staan wij uiteindelijk eens hier rond een open kuil in de mulle grond. Een priester doet het gebruikelijke: laatste woorden uitspreken om de afgestorvene uitgeleide te doen en om de overlevenden te troosten.
Nadat de kist werd neergelaten, strooien wij er zuinig handjesvol aarde over uit en hopen dat het vervelende ritueel snel voorbij mag gaan want wij hebben nog andere en vooral eigen beslommeringen aan onze grijzende hoofden.
Het gaat voorbij zoals altijd. Wij keren huiswaarts in onze sombere kleren, opgelucht dat het niet meteen onze beurt was, nieuwsgierig toch naar wie de volgende wel mag zijn.
De cypressen aan weerskanten van de paden tussen de graven wuiven
voorspellend tot weerziens.
« Wat is wijsheid
Geen klare wijn »
« Wat is wijsheid Geen klare wijn »
Fictie, Mensen
OP HET KERKHOF
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jozef Faucompret of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Wat is wijsheid Geen klare wijn »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties