Ze kwamen er zelf mee aanzetten: “Mevrouw, mogen wij op onze stage hier korte broekjes dragen?” Ik had eigenlijk niet zo’n mening. Mijn eigen dochter loopt ook in zo’n ding rond, net langer dan haar onderbroek. Met van die mooie, lange, jonge benen eruit stekend.
Ik leg het voor bij mijn collega van de horeca. Die is stellig: “Nee! Dat mag niet.” En ze legt me uit hoe de horeca-regels zijn: rok op de knie, korter mag alleen als je een panty draagt.
Ik breng het in het stage-overleg in als nieuw beleid. Het verzet is groot. Zachtjes hoor ik de ene stagiaire tegen de andere zeggen: “Waren we er maar nooit over begonnen…” Het warme weer houdt helaas aan.
« De taxirit
Verzet »
« De taxirit Verzet »
Column, Communicatie, Cultuur
Dresscode
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« De taxirit Verzet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Lisette, goed geschreven.
Volgens mij heeft dit echt zo plaatsgevonden. Anders heel goed ingeleefd beschreven. Graag gelezen.
@levja, al mijn stukjes zijn altijd waar-achtig, maar deze is heel vers van deze week. Het woord “verzet” kwam me dus opzoeken in mijn werkpraktijk, en soms moet ik zelf op zoek gaan. Dat verschil proef je vast!
Doet me denken aan een aantal jaren geleden bij ons op het werk: mannelijke collega met short vloog naar huis, zijn vrouwelijke collega waar je bij wijze van spreken ‘langs boven en langs onder naar binnen kon kijken’ mocht blijven…