Genoeg! Zij dicteert mijn leven van drie over zes ’s ochtends, als de wekker gaat, tot tien voor elf ’s nachts als de zoemer van de wasdroger gaat, die zo onze bedtijd aangeeft. Klaar!
Toen ik haar leerde kennen vond ik haar punctualiteit iets aandoenlijks hebben, het was ook makkelijk. Zij dacht en handelde voor mij.
De bruiloft was de eerste stap in de hel, waarin ik nu leef. Vanaf die dag sloeg ze door en de tralies van mijn overgestructureerde, overordentelijke kooi bleken ijzersterk.
Vandaag wrik ik die kooi open.
Ik zet de bekers op het aanrecht en verzet de borden naar linksachter. De handdoeken draai ik een halve slag. Zo ontregel ik de keuken, wachtend op haar thuiskomst.


🙂 Doet me een beetje denken aan de film met Julia Roberts ‘Sleeping with the enemy’ Ben benieuwd naar het vervolg.
écht een leven met dwang… brrr, da’s heftig!
‘k Krijg er de rillingen van.
@Hadeke Hoe loopt dit af?