Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Het schelpenmeisje

20 mei 2014 | 120w | Irma Moekestorm | 28 |

Elke dag liep het meisje langs als ze naar school ging. Bij ons huis keek ze schichtig om zich heen voordat ze wat schelpjes van onze oprit in haar zak moffelde.
Ze dacht dat niemand haar zag. Maar ik zag haar wel, zij was mijn dagelijkse verzetje; ik lag al maanden ziek in bed voor het raam.

Totdat Arie, mijn man, haar betrapte. Ik zag het vanaf mijn plekje en hield mijn hart vast. Hij kon soms zo lomp zijn, mijn ouwe brombeer.
‘Kinderen… ze ruïneren heel de bende,’ mopperde hij even later tegen mij.

’s Avonds stond het meisje bij mijn bed.
Arie ontving een samenzweerderige knipoog en mij overhandigde ze een prachtig kettinkje.
‘Alstublieft, gemaakt van uw schelpen.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »