Absolute stilte. Op blote voeten lopen ze over het zachte, kille mos. Hand en hand ontwijken ze takjes, bladeren, kevers. Geen woord komt er over hun lippen, ze spreken enkel met hun ogen terwijl ze steeds verder weg het bos in gaan. Boven hen vormen de takken een dikke deken, die zelfs de meest luidruchtige vogels het zwijgen oplegt.
De natuur zwijgt, terwijl haar hart jubelt. Ze wil het uitschreeuwen: ‘Hij is van mij! Eindelijk! Nog even en we…’ Maar ze voelt hoe hij in haar hand knijpt, alsof hij haar gedachten leest.
Deze stilte is hun bondgenoot, ze beschermt en verhult hun geheim. Ze is heilig, elk geluid kan de droom uiteen doen spatten. Het zal in stilte gebeuren.
« Opgelucht
Weerslag van een inslag »
« Opgelucht Weerslag van een inslag »
Fictie, Liefde
De eerste keer…
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Opgelucht Weerslag van een inslag »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
hand in hand
zeg ik stil <3
~Voelbaar
Mooi.
@Benny mooi, maar miste de dubbele bodem
Erg integer @Benny. Gevoelig en mooi beschreven.