‘Je moet stelen met je ogen, zo kan je veel leren’ placht een oom hem te vertellen.
‘Ja natuurlijk,’ dacht hij ‘hoe anders?’
Het was een beproefde methode gebleken. Hij leerde snel.
De abstracte uitleg van de leraar vond in hem geen aarde, liever zat hij dromerig door het raam te staren om daarna te kijken hoe zijn buurman het oploste.
‘Afkijken mag niet!’ kijfde de leraar en zette een nul bij zijn werk.
Het spiekverbod en de straf werkten als het tegenlicht dat zijn visuele leerstijl verblindde. Zijn creativiteit moest plaats maken voor dwangarbeid in zijn hoofd.
Nog voor hij achttien werd viel hij uit het schoolsysteem.
Hij werd glazenwasser en staarde weer door het raam.
Zijn ogen stalen.
« Huisbezoek
IJskoningin »
« Huisbezoek IJskoningin »
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Kijk!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hilde Cornelis of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Huisbezoek IJskoningin »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
En ik denk dat de ogen ook stralen.
Mooi @Hilde
dankjewel Levja
Mooi, de raamstaarder die zijn roeping vindt 🙂 Tenminste, als ik het goed opvat, ik las ook ‘stralen’ in de laatste zin.
Als dagdromer was ik op school er niet bij
De school stal een deel van het leven van mij
@Hilde doodzonde!
Net andersom Inge, het is hoe je je roeping kan missen door een falend onderwijssysteem. Door ramen staren kan volgens mij niet echt een roeping zijn.
Leef met je mee, VmetdeVorK.
inderdaad Marianna, doodzonde.
@Hilde Dan heb ik je stukje verkeerd geïnterpreteerd.
Wellicht doordat mijn glazenwasser zijn werk wel met plezier doet. Eigen baas en altijd buiten. Hij kan verder veel tijd vrijmaken voor zijn sport. Zijn passie.
Ja natuurlijk doen ze hun werk met plezier Levja, anders blijft dat ook niet duren.
@Hilde Haha, grappig hoe 1 woord verkeerd lezen het hele verhaal kan veranderen. Dan is het iets heel anders inderdaad.
😉