“Waarom haat je die mensen?”
De vraag kwam met een rust die mij dwong na te denken. Ze had geen oordeel over mijn haat. Ik had mij net uitgesproken over mensen die ik niet ken. De woede zit diep. Toen ik nog een kind was vertelden mijn ouders over hun haat jegens Japanners. Als ik bij mijn opa en oma te logeren was, werden die verhalen bevestigd. De wreedheid van Japanners wordt gewoon aan tafel in beeld gebracht. Waarom heb ik die haat overgenomen?
“Omdat ik dom ben,” antwoord ik.
Mijn kinderen zitten zwijgend te luisteren. Wat ik antwoord is belangrijk. Zij haten nu nog niemand.
Een kinderhand streelt zacht mijn arm.
“Dat is nu bijna zeventig jaar geleden, pap.”
@CB treffend! <3
mooi <3
> bevestigd (voltooid deelwoord)
Raar. Alleen die laatste regel werd gepost. Niet mijn hartje en de rest van mijn commentaar. Dan nog maar eens.
<3 Goed en overtuigend verteld. Mooi.
Twee taaldingetjes:
'Haat naar Japanners' zou ik vervangen door iets als 'haat jegens Japanners'.
Die tweede opmerking kwam dus wel door (bevestigd).
‘Haat naar Japanners’ zou ik vervangen door iets als ‘haat jegens Japanners’.
> bevestigd (voltooid deelwoord)
Bij deze.
Dank je wel, Hay.
@Curacao Butterfly, fijn je weer te lezen.
Een goed verhaal heel erg goed verteld.
CB, je raakt me bijna.
Die laatste zin wekt taaltechnisch de suggestie dat hij zeventig jaar geleden dom was, en dat bedoel je niet.
Ja Leonardo, dat doet het inderdaad, en zo bedoel ik dat niet. De hp ziet nu in dat het dom is. Nog steeds haat na 70 jaar.
Dank je wel.