Ze had het niet willen zeggen, stom wijf. Ze hadden vrouwen nooit tot de geneeskunde moeten toelaten, dacht hij. En als een echte vrouw had ze het doorgeroddeld aan de assistente, terwijl zij beiden dachten dat hij het niet kon horen. Wat hij opving, klonk als een afschuwelijke ziekte.
Nu zat hij angstig thuis. Hij bladerde door zijn begrafenisverzekering, met pijn in zijn vingers en een wazige blik. Hij overwoog zijn testament nog eens te bekijken, maar met zijn jichtige voeten kwam hij niet tot bij de notaris. Hij hijgde piepend toen hij opstond en naar de keuken schuifelde.
Hij draaide de gaskraan open en legde zijn hoofd in de oven. De dood moest hem redden van die diagnose hypochondrie.


Ik vind het wel een geinig stukje. <3
Ik zou 'moest' vervangen door 'zou'.
Ook heb ik moeite met 'en als een echte vrouw', mijn verstand staat daar een beetje op stil. Net als dat hij naar de notaris moet om zijn testament te bekijken. Heeft hij geen kopietje gekregen dan?
Als je zo’n man als een vrouwenhater neer wilt zetten (en die tweede zin wijst daar duidelijk op)vind ik dat ‘en als een echte vrouw’ hier heel goed passen.
Met Hildes opmerking over het testament ben ik het wel eens.
Een leuk stukje. Verdient meer hartjes! <3
Ik vind het een prima stukje. De vrouwenhaat past wel bij de sfeer van verbittering die om de hoofdpersoon heen hangt.
Wat ik mij wel afvraag, is hoe hij bij de huisarts is gekomen als hij zo slecht ter been en zo benauwd is dat zelfs dat stukje naar de keuken hem moeite kost.
@Wendy: Hij is niet ziek, hij verbeeld het zich maar: hypochonder.
Ik weet (in theorie) wat hypochondrie inhoudt. Ik weet ook dat er bij hypochondrie wel degelijk sprake kan zijn van lichamelijke klachtenbeleving. De zin ‘Hij hijgde piepend toen hij opstond en naar de keuken schuifelde.’ wekt bij mij de indruk dat het personage vanuit zijn hypochondrie sterke lichamelijke klachten ervaart en daardoor benauwd en slecht ter been is. Vandaar mijn opmerking.
Oh, verbeeldt is met dt.
Misschien is hij verkouden of iets dergelijks, maar dat is niet het punt. Bij astma of zo kies je ook niet voor de oven.
Ik merk dat de opmerkingen over en weer niet helemaal overkomen. Dat kan. Ik ga er verder geen punt van maken. Zoals aangegeven, heb ik het stukje graag gelezen en daar blijf ik bij.
Klaar 🙂
En dat rare hoofdje moest een lachende smiley voorstellen.