Als kind vond ik het een magisch apparaatje, de percolator. Mijn ouders hadden er eentje van aluminium. Na het malen van de koffie in een, twee, drie seconden in de elektrische koffiemolen, tien minuten staren naar het gebruinde glaasje waar een scheur in zat en luisteren naar het ritmische gepruttel.
Ik heb nu ook een percolator, elektrisch met volautomatische timer en natuurlijk een bijbehorende koffiemolen die mijn bonen in een, twee, drie seconden malen.
Ik heb ze precies een keer gebruikt. Om de herinnering te eren en het kind in mij een plezier te doen. Misschien ga ik vandaag weer eens met de percolator in de weer; nu ik dit zo opschrijf krijg ik trek in een lekker ouderwets bakkie.
Leuk verhaal.
@DeFrysk, leuk geschreven
mooie combinatie van nostalgie en modern consumentengedrag
Mooi beschreven. Een koffiemolen die maalt. i.p.v. malen.