Opdracht eerste tekenles, voorwerp van huis mee te nemen om na te tekenen. Ik viel voor een gele emaillen percolator, afkomstig uit het ouderlijk huis. Eenmaal getekend draaide ik intuitief het pastelpapier een slag, waardoor de afbeelding automatisch in een liggende positie werd gedwongen. Zachtjes bewoog ik het gele krijtje totdat het percolator lijfje was ingekleurd. Vingertoppen streken alles nog eens goed uit. Het geheel, bestaande uit lijfje, glazen hoofdje, en bakelieten handvatje deed mij onbewust aan een foetus houding denken van mijn lieve doodgeboren ventje dat ik nimmer heb mogen aanschouwen en dat gedragen werd door vreemde handen naar zijn grafje. Een paar keer heeft het geprutteld in mijn baarmoeder alsof het wilde zeggen: “sorry lieve mama en papa”.

Recente reacties