De dag is op. De stemmen zijn stil. Langzaam word ik echt wakker. Begin ik weer te zien. Kan ik weer rustig denken. Het is donker en dat helpt.
Langzaam durf ik te ademen, te bewegen, te zijn.
Ik wil ze niet wakker maken. De stemmen niet. Als ze mij horen dan komen ze terug. Dan nemen ze over. En val ik weer in slaap. Op mijn tenen loop ik de kamer uit, ze zijn nog te dichtbij. Ik wil ze niet storen, opdat ze mij niet storen.
Ik wil wel ontsnappen, maar ik heb al zo vaak gefaald. En dan komen er meer, ze zijn bang mij te verliezen. Ik ben te waardevol. Zonder mij is er geen zij.
« Laatste nacht
Bovenkamer »
« Laatste nacht Bovenkamer »
Communicatie
Gevangen op de bovenkamer
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van M.D. of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Laatste nacht Bovenkamer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi stukje over verwarring
Dankjewel Jose:)