Jij verdwijnt naar de vergetelheid,
van de dagelijkse warme prak.
Jij ontbindt in burgerlijke gehoorzaamheid,
waarin je zorgelijk veilig bent gekooid.
Jij lost op in normaliteit,
verscheurd door koffie met een koekje.
Jij vervliegt in middagdutterij,
essentieel voor waarlijk leven.
Jij verwijst naar dromenland,
elke nacht steek jij over.
Je tattoeert mij in je ziel,
onverwijderbaarheid etsend.
Jij ontsnapt gestaag wekelijks,
omarmt mij onafgebroken.
jij liefkoost mij tot geluk,
met jouw tedere kussen.
jij onttriest mij met je warmte,
en laat mij dooien.
jij streelt mij tot droefeloos,
zet mijn smartgeheugen stil.
jij mint mij onophoudelijk,
samensmelten tot wij één. jij onteenzaamt mij met jou.
Zonder jouw bescherming,
bezet woordenloosheid mij.
Bevecht mijn leven,
met passende daden… of ik pas
Mooi gedicht, al wringt het einde wat. Echte schoonheidsfouten zijn tattoeert en
droefeloos. Ook hier geldt de klassieke spelregel ;haal ‘m voor alle zekerheid door de spellingscontrole voor je instuurt.
Met vriendelijke groet,
Chris
Dank je Chris
Inderdaad het moet tatoeëert zijn, en droeveloos.
jammer dat ik het niet kan veranderen!
grr, natuurlijk TATTOEËERT
Het leven kan zo verschrikkelijk mooi zijn, alleen je moet wel de mensen tegen komen die er samen met jou wat van willen maken. Ik heb geleerd dat niets onmogelijk is voor hen die willen. Daarbij komt in mijn geval waar een wil is, is een weg. Dus…… LEEF !!!!!
@Mattie: http://www.mijnwoordenboek.nl/werkwoord/tatoeëren
@ Mattie Dichterlijk: onteenzamen, smartgeheugen…
@Leonardo, dank je voor de link, die zal ik bij dit soort woorden maar gaan gebruiken.
@Marianna, dank je voor het compliment
Ook handig:
– Het online Groene Boekje: http://woordenlijst.org/
– Taaladvies over allerhande taalkwesties: http://taaladvies.net/
Prachtig!!
‘Je tattoeert mij in je ziel,
onverwijderbaarheid etsend.’