Marina wandelde door de winkelstraat. Eindelijk had hij haar ten huwelijk gevraagd. Toegegeven, ze had wel een beetje subtiel moeten aandringen. Het moest NU. De tijd begon te dringen.
Ze had voorgesteld om er een eenvoudige ceremonie van te maken die snel kon plaatsvinden zodat hij zich niet kon bedenken.
‘Nu nog enkel een japon om het plaatje te laten kloppen. De ideale partner had ze al’ grinnikte ze.
Ze liep de eerste winkel binnen en daar hing ze: DE jurk! ‘Ja, dit was ze. Deze moet ik hebben’, dacht ze.
Toen ze even later de paskamer uitkwam en in de spiegel keek, kon ze haar opwinding met moeite verbergen.
Rood, de perfecte kleur voor de trouwdag van een succubus.
« Zijn trots
Levensweg »
« Zijn trots Levensweg »
Communicatie
Van korte duur
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Zijn trots Levensweg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lugubere wending… brrr… Leuk geschreven.
Goed zeg. De romantiek spat ervan af zodat ik een rood hart om de tekst voor me zie. Maar bij het laatste woord spat-ie met bloedspetters uit elkaar.
@Els brrr, heeft ze die jurk gekocht bij succubus.nl?
Interessante wending. De derde en vierde alinea kloppen niet helemaal, kun je die veranderen?
Bedankt, Irma en Lousjekoesje en inderdaad, Mas Papo daar was ze ook aan het kijken geweest 🙂
Schlimazinik, nee ik kan zelf niet veranderen, den ik? Heb nog niet genoeg stukjes geschreven
Hoe verzin je ’t @Els
LOL, Levja. Ik vond deze eigenlijk de moeilijkste van het jaar
Verrassend.
Dank je wel Hendrike
Waak je voor de rode jurk!
Ja, inderdaad. Je weet maar nooit wat ze van plan zijn, he José 🙂